gedicht van Hans van Druten
Maan


in maanschaduw
blauwen wij
zwarten ons bloed

onze schreden lang
en zaam, gestrekt
g'luiden g'rekt

emoties g'rukt
b'dwelmend,
zond'r aroom

weer weggezakt
in loom, antidroom
d'n maar liever

all'dag omarmd
van het bekende
g'adopteerde ellende

liever weggedacht;
dan maar verkracht
eigen droom, room

uit melk
van consenskoe
toe

doet 'r niet